ربيع بن أحمد الأخويني البخاري

381

هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )

بخورذ ، و اينك نسخت قرص طباشير « 1 » تصنيف يحيى بن ماسويه كى بشايذ مر خون برآمذن را از هر كجا برآيذ . ( f . 302 ) بكيرذ صمغ عربى باك بانزده درم‌سنك كهرباء و بسّد و كشنيز خشك و طباشير و كل سرخ و تخم بابرك و جلنار و عصاره لحية التيس و نشاسته از هر يكى دو درم سنك سر و كوزن سوخته و قاقيا شسته و كل ارمنى و كل مختوم از هر يكى هفت درم سنك زاك سبيد سه درم سنك ابيون دو درم سنك اين‌همه شانزده جيز بوذ « 2 » شربتى سه درم سنك « 3 » باب باران يا به آب برك كل تازه يا به آب بابرك از بس آنك قرص كرده بوذ و غذا نرسك دارذ باب ناردان ترش كرده يا به آب تترى يا به آب غوره ، و ان داروها قابض كياذ كردم « 4 » بر جكر « 4 » نهد و بر جاى معده كى « 5 » آن « 5 » اخلاط « 6 » بر دفسيده بوذ بخمل معده و غثى كند و قى نكند و علاج وى يارهء فيقرا بوذ و قى كردن باب ترب و كنكرزذ و جوز القى و من اين ياذ كنم بباب « 7 » ديكر . فى الجشا « 8 » آروغ بسيار كه بيايذ يا از خلطى بوذ بلغمى كه ورا « 9 » اندك‌اندك تحليل افتد و از ان تحليل باذ خيزذ و آن باذ برآيذ بكلو و ان را آروغ خوانند ، و بوذ كى اين باذها از « 10 » ضعيفى قوّت هاضمه بوند « 10 » كه هضم نتوانذ كردن و دير بدارذ قوّت ماسكه مر غذا را بمعده تا از غذا نفخ خيزد و آن باذها

--> ( 1 ) - ف : « قرص طباشير » ندارد ( 2 ) - ب ه : بسايد و جمع كند ( 3 ) - ف : افزوده . بوذ ( 4 - 4 ) - ف : بجكر خويش بر ( 5 - 5 ) - ف : از ( 6 ) - ب ه : لزج بود و ( 7 ) - ف : بجاى ( 8 ) - ف : باب فى الجشا ( 9 ) - ف : او را ( 10 - 10 ) - ف : ضعف قوة هاضمه بوذ